สวัสดีปี 2569!!! ให้บูชาพระเครื่อง-เครื่องราง พระเกจิคณาจารย์ผู้ทรงวิทยาคม เชิญเลือกชมบูชาได้เลยครับ

6408.เหรียญหลวงปู่ดอกบัวขาว (หลวงปู่เชย) วัดวชิรธรรมสาธิต (ทุ่งสาธิต) วัดประจำรัชกาลที่ 10 พระโขนง กรุงเทพมหานคร สร้างราวปี 2523 ปิดรายการครับ

​

ท่านเจ้าอาวาสฯลูกศิษย์เซียนสู ได้สร้างทำไว้ มี 3 พิมพ์ หลังยันต์ หลังเจดีย์ และหลังพระนามาภิไธย ปลุกเสกอธิษฐานจิตโดนเซียนสู ผู้เป็นลูกศิษย์หลวงปู่เชย(หลวงปู่ดอกบัวขาว)
หลวงปู่เชยแห่งเขาปากแรด จ.ชลบุรี เป็นหนึ่งในองค์อริยะเจ้าที่ทรงอภิญญา ทรงปฏิสัมภิทาญาณรู้ทุกภาษาในโลก รู้ภาษาสัตว์ สั่งหนูให้เข้าแถวเรียงกันกินข้าวก้นบาตรของท่านได้ มีพลังจิตแก่กล้าและยังเป็นที่เชื่อถือกันว่าท่านเป็นอริยะครูในสายสมเด็จบรมครูเขาสาริกา - หลวงพ่อโอภาสี ทางวัดวชิรธรรมสาธิตได้สร้างรูปเหมือนท่านไว้และเรียกท่านในนามแฝงว่า "หลวงปู่ดอกบัวขาว" ประกอบกับมีคาถาบูชาเป็นพระคาถาทิพยมนต์ของหลวงพ่อโอภาสีคือคาถา "อิติสุคะโต อะระหังพุทโธ นะโมพุทธายะ ปะฐะวีคงคา พระภุมมะเทวา ขะมามิหัง"
วัตรปฏิปทาของหลวงปู่เชยหรือหลวงปู่ดอกบัวขาวนั้นเป็นไปในทางสันโดษไม่ระคนกับหมู่ อยู่วิเวกแต่ผู้เดียวและชีวิตท่านยังรับศิษย์คนเดียวคือท่านเซียนสู
ท่านมีความชอบทางว่านยาปรอทสำเร็จ และเป็นที่เขื่อกันว่าท่านสำเร็จปรอทด้วย ท่านเคยแสดงปาฏิหาริย์ไต่ยอดตาลแล้วกระโดดลงมาตัวปลิวเหมือนไร้น้ำหนักตกลงมาบนดินก็ปกติไม่เป็นอันตราย ซึ่งจริยานี้ก็เช่นเดียวกับหลวงพ่อโอภาสีที่ปีนยอดเจดีย์ที่วัดบวรกับวัดศรีประวัติแล้วกระโดดเหาะลงมาอย่างสบายๆ
หลวงปู่เชยมีฤทธิ์ผาดโผนแปลกๆมากมายเช่น ยืนดูหนังจากกำแพงวัด พอเซียนสูถามว่าท่านทำอะไร ท่านก็บอกให้จับจีวรท่านพอจับจีวรแล้วก็เห็นภาพเหมือนจอโทรทัศน์ปรากฏบนกำแพงเป็นที่อัศจรรย์
เป็นที่เชื่ออยู่สองคติคือถ้าหลวงปู่ไม่นิพพานในปัจจุบันชาติท่านก็คงไปอุบัติในยุคพระศรีอาริย์ ดอกบัวขาวนี้เป็นสัญลักษณ์ ซึ่งหลวงพ่อโอภาสีเองท่านก็มีภาพถ่ายพนมดอกบัวในมือเช่นกันนับเป็นความเหมือนที่น่าแปลกไม่ใช่น้อย
ขอบารมีธรรม เมตตาธรรม อิทธิฤทธิ์แห่งพระรัตนตรัย พระศรีอาริยเมตตรัย สมเด็จพระบรมครูเขาสาริกา หลวงพ่อโอภาสี หลวงปู่เชย โปรดจงอภิบาลคุ้มครอง อำนวยพรความสุขความร่มเย็น เป็นกำลังใจให้ทุกท่านเจริญในมรรคผลนิพพาน ตลอดจนบังเกิดในยุคพระศรีอาริย์ตามแต่ปรารถนาเทอญ

อาจารย์สู ผู้วิเศษ สมพร เทพสิทธา
“ข้าพเจ้าได้ยินชื่อ “อาจารย์สู” เป็นครั้งแรกจากท่านอาจารย์สาธิต ฐานวโร เจ้าอาวาสวัดวชิรธรรมสาธิต ซึ่งได้เล่าให้ข้าพเจ้าฟังว่า ได้ไปเรียนวิชาจากอาจารย์สูที่ชลบุรี อาจารย์สูได้ปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานมามากและมีความรู้พุทธปรัชญาอย่างลึกซึ้ง จนมีผู้ขนานนามว่า “เซียนสู” ท่านอาจารย์สาธิตบอกว่าจะพาข้าพเจ้าไปชลบุรีเพื่อพบท่านอาจารย์สูเมื่อมีเวลาว่าง ข้าพเจ้าก็เฝ้ารอโอกาสที่จะไปพบท่านอาจารย์สู แต่ท่านอาจารย์สาธิตก็ยังไม่มีเวลาว่างสักที ต่อมาเมื่อข้าพเจ้าได้พบกับคุณอำนวย อินทุภูติ ผู้พิพากษาศาลจังหวัดชลบุรี ซึ่งเป็นรองประธานคณะกรรมการอำนวยการสภายุวพุทธิกษมาคมแห่งชาติ คุณอำนวยบอกว่าได้เคยไปพบอาจารย์สูมาแล้ว และบ้านอาจารย์สูก็อยู่ในบริเวณตลาดอำเภอเมืองนี่เอง ข้าพเจ้าจึงขอให้คุณอำนวยพาข้าพเจ้าไปหาอาจารย์ในวันที่ ๒๙ เมษายน ๑๐ พร้อมกับอาจารย์อำไพ สุจริตกุล ดร.ศรีปัญญา รามโกมุท คุณเอกไท นิลโกศย์ และคุณทิพพร เทพสิทธา พวกเราได้คุยอยู่กับอาจารย์สูเป็นเวลาชั่วโมงกว่า แม้จะเป็นครั้งแรกที่ได้พบและคุยกับอาจารย์สู ข้าพเจ้าก็รู้สึกเลื่อมใสอาจารย์สูมาก และคิดว่าข้าพเจ้าได้มาพบปูชนียบุคคลที่หาได้ยากอีกผู้หนึ่ง ตั้งแต่นั้นมา ข้าพเจ้าก็ไปหาอาจารย์สู เป็นประจำเกือบทุกสัปดาห์ นอกจากจะเดินทางไปราชการต่างประเทศหรือติดงานอื่นที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ อาจารย์สูก็ได้ให้ความเมตตาปราณีแก่ข้าพเจ้าเสมอมา ได้สอนธรรมะปละเล่าเรื่องต่าง ๆ ให้ข้าพเจ้าฟัง กว่าที่ข้าพเจ้าจะลากลับก็มักจะเป็นเวลา ๒๑ หรือ ๒๒ นาฬิกา นอกจากนี้ยังสั่งให้ภรรยาจัดอาหารเย็นเลี้ยงดูข้าพเจ้าและผู้ที่ร่วมเดินทางไปด้วยอย่างอิ่มหนำสำราญ
ข้าพเจ้าได้ถามคุณอำนวยว่า ชาวเมืองชลนับถือและมาหาอาจารย์สูมากน้อยเพียงใด คุณอำนวยบอกว่าคนที่นับถือและมาหาอาจารย์สู ส่วนใหญ่มักจะมาจากกรุงเทพและจังหวัดอื่น ชาวเมืองชลส่วนใหญ่มักไม่รู้จักอาจารย์สู ถึงแม้จะรู้ ก็รู้อย่างผิวเผิน ไม่ทราบถึงคุณธรรมความดีและความสามารถของท่าน ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะอาจารย์สูอยู่ในจังหวัดชลบุรีมานาน เมื่อเริ่มแรกท่านมีอาชีพทำขนมปังขาย ชาวเมืองชลจึงเห็นท่านเป็นเพียงคนทำขนมปัง แม้ท่านจะได้บรรลุคุณธรรม ก็ไม่สนใจและไม่เคารพเลื่อมใส ข้าพเจ้าเห็นจริงด้วย และบอกกับคุณอำนวยว่า ก็น่าเห็นใจชาวเมืองชล เพราะถ้าคนใช้บ้านเราเกิดไปเล่าเรียนธรรมะจนบรรลุคุณธรรมวิเศษเข้า จะให้เราเคารพเลื่อมใสย่อมเป็นการยาก แต่ก็ดีเหมือนกันที่ชาวเมืองชลไม่รู้จักอาจารย์สูมากนัก หากรู้จักก็จะมารบกวนท่าน จนท่านอาจไม่มีเวลาว่างที่จะมาสั่งสอนธรรมะและคุยเรื่องต่าง ๆ ให้เราฟัง อาจไม่มีโอกาสได้ใกล้ชิดจนเป็น “ศิษย์ก้นกุฏิ” ของอาจารย์สู